Punjabi Poetry شیشے وچوں ہور کوئی جھاکدا ہے

Mehvish

Super Member
شیشے وچوں ہور کوئی جھاکدا ہے

ہن گھراں نوں پرتنا مشکل بڑا ہے
کون پچھانے گا سانوں
متھے اُتے موت دستخط کر گئی ہے
چہرے اُتے یار پیڑاں چھڈ گئے نیں
شیشے وچوں ہور کوئی جھاکدا ہے
اکھاں وچ کوئی لِشک ہے
کسے ڈھٹھے گھر دی چھت چوں آؤندی ہوئی لو جیہی

ڈر جائے گی میری ماں
میرا پُتر میرے توں وڈی عمر دا
کیہڑے سادھو دے سراپ
کِس شریکن چندری دے ٹُونے ٹامن نال ہویا
ڈر جائے گی میری ماں
ہن گھراں نوں پرتنا چنگا نہیں ہے
اینے ڈب چکے نیں سورج
اینے مر چکے خدا
جیوندی ماں نوں ویکھ کے
آپنے جاں اوس دے پرت ہون دا ہوئے گا توکھلا
جد کوئی بیلی پرانا ملے گا
بہت یاد آوے گا اپنے اندروں چِراں دا مر چکیا موہ
رون آوے گا تے فیر آوے گا یاد
اتھرو تاں میرے دوجے کوٹ دی جیبی چ رکھے رہ گئے
جدوں چاچی ایسری سِر پلُوسے گی اسِیساں نال میرا
کِس طرحاں دساں گا میں
ایس سر وچ کس طراں دے چھپے ہوئے نیں خیال
آپنی ہی لاش ڈھوندا آدمی
پَتی دے سجرے سِوے تے ماس رنھدی رن
کوئی ہیملٹ دی ماں
سردیاں وچ بندیاں دے سوے سیکن والا رب
جنہاں اکھاں نال ویکھے نیں دکھانت
کس طراں میلاں گا اکھاں
آپنے بچپن دی میں تصویر نال
آپنے نکے وِیر نال
شام نوں جدوں مڑھی تے دِیوا بلے گا
گردوارے سنکھ وجے گا
اوہ بہت آوے گا یاد
اوہ کہ جیہڑا مر گیا ہے
اوہ کہ جس دی موت دا ایس بھری نگری چ مینوں پتا ہے
جے کسے نے ہن میرے من دی تلاشی لے لئی
بہت رہ جاواں گا کلا
کسے دشمن دیس دے جاسوس وانگ
ہن گھراں وچ وسنا سوکھا نہیں ہے
متھے اتے موت دستخط کر گئی ہے
چہرے اتے یا پیڑاں چھڈ گئے نیں
شیشے وچوں ہور کوئی جھاکدا ہے

سرجیت پاتر​

Continue reading...
 
Top